Lees de bijsluiter!

Gastschrijver: Dax

Een paar weken terug bedacht ik tijdens een gesprek met een vriend een ontzettend leuke metafoor betreffende verliefdheid en liefde. Al zeg ik het zelf. Ik wou het jullie niet onthouden, dus bij deze pen ik ze even neer.

Liefde is een brug die je bouwt tussen twee personen. Je leert de andere kennen en je raakt gelinkt met de andere. Beide partijen zijn echter eilanden die in de tijd niet helemaal op dezelfde plek blijven drijven, de brug moet dus wel stevig genoeg zijn. Liefst ook breed genoeg, zodat er genoeg uitgewisseld kan worden.

Nu, waar komt de verliefdheid dan in de metafoor voor? Wel, de verliefdheid is het staketsel dat de brug tijdens de bouw ondersteunt. Verliefdheid is iets broos, maar wel iets dat snel evolueert. Snel opgebouwd en even snel weer afgebroken kan worden. Net als een staketsel. En dit in tegenstelling tot de stenen brug zelf.

Verliefdheid is in deze metafoor ook een vereist iets, wil er liefde zijn. Zonder staketsel bouw je geen brug. Liefde maakt jou blind voor kleine dingetjes en geeft je vleugels. Twee dingen die je nodig hebt om de eerste maanden te overvleugelen in een soort van roes. En hopelijk heb je, tegen dat het staketsel helemaal in elkaar stuikt, een degelijke brug gebouwd. Ze moet nog niet perfect zijn, maar als de brug samen met het staketsel ineen stort, is het allemaal voor niets geweest. Dan moet je op zoek naar een nieuwe oever. Om een nieuwe brug te bouwen. Naar een nieuw eiland.